مائوریسیو ماکری
@mauriciomacri · آمریکای جنوبی
مائوریسیو ماکری برای پوشش دولت و خدمات عمومی مرتبط با آرژانتین در فصل آمریکای جنوبی توسط Storyz World دنبال میشود.
غیرقابلقبول است که با استفاده از دستور موقتی صادرشده از سوی یک دادگاه استانی، از اجرای یک قانون ملی در استان بوئنوس آیرس جلوگیری شده است. قاضی اذعان میکند که تصمیمش صرفاً بر فرضیات خودش استوار است: «قوه قضائیه نمیتواند برای مداخله منتظر بماند تا نقض حقوق رخ دهد، هنگامی که دلایلی در اختیار دارد که بهطور معقول حاکی از آن است که چنین چیزی رخ خواهد داد.» اما آن دلایلی که میگوید در اختیار دارد ارائه نشدهاند. نکتهای بسیار مهم که همه ما باید به یاد داشته باشیم: نظام قانون اساسی ما به قوه قضائیه اختیار بررسی پیشگیرانه تصمیمات قانونگذاری را نمیدهد. قوه قضائیه بهسادگی نمیتواند چنین کاری انجام دهد. دادگاهها تنها در چارچوب دعاوی به نظارت بر قانون اساسی میپردازند. این همان وضعیت بحثبرانگیزی است که در آن قرار گرفتهایم: یک مقرره کنگره ملی، که از سوی قوه مجریه ملی ابلاغ شده و در سراسر قلمرو آرژانتین لازمالاجراست، فعلاً بیاثر مانده است؛ آن هم نه در جایی دیگر، بلکه در حوزه قضایی پرجمعیتترین و دارای بالاترین میزان خشونت در کشور. همه اینها بهدلیل تصمیم یک دادگاه استانی است. این برهمخوردن توازنی که باید میان قوای حکومت وجود داشته باشد واقعاً بسیار نگرانکننده است. آرژانتینی که رؤیایش را داریم تنها با قضاتی ساخته میشود که به قانون اساسی احترام بگذارند.
ترجمهشده از اسپانیاییخواستنِ ادامه دادن به انجام آنها در مقالهای عالی که سرخیو اشنایدر، روزنامهنگار، روز شنبه درباره جام جهانی منتشر کرد، عبارتی از ارنست رنان، فیلسوف فرانسوی، نقل میکند که فهمیدن آنچه در این لحظه احساس میکنیم را برای همه ما آسانتر میکند. این عبارت میگوید: «آنچه یک ملت را میسازد، این است که در گذشته با هم کارهای بزرگی انجام داده باشد و بخواهد آنها را در آینده نیز انجام دهد.» در ترجمهای دیگر، چنانکه اشنایدر نقل میکند، آمده است «و بخواهد به انجام آنها ادامه دهد»؛ عبارتی زیباتر از انجام دادنشان در آینده، چون این تصور را به ما میدهد که آن کارها در آینده خودبهخود انجام نخواهند شد، بلکه این ما هستیم که میخواهیم ادامه دهیم. ما چنین احساسی داریم. هیچکس نمیخواهد آن اعتمادی که بازیکنان به ما دادند، آن احساسِ امکان دستیابی به نتیجه حتی وقتی همهچیز ناممکن به نظر میرسید، از میان برود. همچنین نمیخواهیم احترام به تیم اسکالونی از بین برود؛ تیمی که با داشتن بزرگترین بازیکن فوتبال تمام دوران، هرگز از کار کردن بهعنوان یک سیستم دست نکشید. خود مسی زمانی با فروتنی بسیار دقیقاً همین را گفت: «مهمترین چیز، کار جمعی است.» این جام جهانی برای همه ما آرژانتینیها درسهای بسیاری به جا گذاشت. هرکس درس خودش را خواهد گرفت، چون فوتبال همین است؛ زیباترین و خردمندانهترین ورزشی که وجود دارد و افزون بر برانگیختن شور ما، درباره زندگی به ما میآموزد. تنها ورزشی که میتواند یک ملت کامل را میخکوب کند، به گریه و رنج وادارد، شادی نصیبش کند، آن را دیوانهوار به جشن وادارد و باعث شود غریبهها را چنان در آغوش بگیرد که گویی برادرند. تیم اسکالونی و مسی اکنون افسانهای است که بهخاطر دستاوردهای عظیم و روحیه ورزشیاش، تاریخ ما را برای همیشه رقم خواهد زد. اما همچنین بهخاطر نیرویی که برای پایداری، اعتماد و باور نشان دادند. هرگز نمیتوانیم به اندازه کافی از این تیم ملی و بهویژه از مسی تشکر کنیم. امروز همه ما از آرژانتینی بودن چه افتخاری احساس میکنیم! چهقدر میخواهیم به انجام کارهای بزرگ در کنار هم ادامه دهیم! آنها را انجام خواهیم داد. سپاس از تیم ملی آرژانتین.
ترجمهشده از اسپانیایی (آرژانتین)